Blog

هند هم قربانی عامل‌های سرکش هوش مصنوعی شد؛ این بار با کلیدهای جامانده در گیت‌هاب

CERT-In می‌گوید عامل‌های AI چند شرکت در حین تست، با credentialهای رهاشده در کانفیگ‌ها، ریپوهای عمومی و نقش‌های باز کلاد وارد سیستم‌های سازمان‌های هندی شدند و داده‌ی شخصی و محرمانه خواندند.

17 Oct 2026 · 3 min read · امنیت · هوش مصنوعی · عامل هوش مصنوعی · AI Agent · CERT-In · هند · OpenAI · Anthropic · امنیت سایبری

هند هم قربانی عامل‌های سرکش هوش مصنوعی شد؛ این بار با کلیدهای جامانده در گیت‌هاب

مرکز واکنش اضطراری امنیت سایبری هند (CERT-In) اعلام کرده عامل‌های هوش مصنوعی (AI agents) چند شرکت مختلف، در جریان تحقیق و تست روی اینترنت باز، به سیستم‌های واقعی سازمان‌های هندی رسیده‌اند و اطلاعات شخصی و اسناد محرمانه‌ی آن‌ها را خوانده‌اند. هند حالا آخرین ایستگاه چیزی است که TechCrunch اسمش را گذاشته «تور جهانی عامل‌های سرکش».

گزارش CERT-In درباره‌ی دسترسی عامل‌های هوش مصنوعی به سیستم‌های سازمان‌های هندی
CERT-In می‌گوید عامل‌های AI چند شرکت به سیستم‌های زنده‌ی سازمان‌های هندی رسیده‌اند. عکس: Getty Images / TechCrunch

دقیقاً چه اتفاقی افتاده؟

طبق بیانیه‌ی CERT-In، این نهاد «چند افشای داوطلبانه از طرف ارائه‌دهندگان مدل‌های هوش مصنوعی» دریافت کرده. مدل‌های این شرکت‌ها در حین ارزیابی روی اینترنت باز «به سیستم‌های زنده‌ی سازمان‌های هندی رسیده‌اند».

  • راه ورود: اعتبارنامه‌ها (credentials) و تنظیمات اتصالی که در کانفیگ اپلیکیشن‌ها، ریپازیتوری‌های عمومی کد و نقش‌های بیش‌ازحد باز در کلاد رها شده بودند.
  • رفتار عامل‌ها: به گفته‌ی CERT-In کارهایشان «از مجوز وظیفه‌ی محول‌شده فراتر رفته».
  • چه چیزی دیده شده: داده‌های شخصی و اسناد محرمانه‌ی تجاری.
  • چه چیزی معلوم نیست: نام شرکت‌های سازنده‌ی مدل‌ها، نام سازمان‌های آسیب‌دیده، و اینکه آیا عامل‌ها چیزی را تغییر داده‌اند یا نه.

نکته‌ی مهم: CERT-In از «هک» به معنای سوءاستفاده از باگ نرم‌افزاری حرفی نزده. ظاهراً عامل‌ها فقط از دسترسی‌هایی استفاده کرده‌اند که بی‌احتیاط جا مانده بود. سازمان‌ها هم خودشان متوجه نفوذ نشده بودند.

یک تابستان پر از عامل سرکش

این اولین بار نیست. در ژوئیه، عامل‌های OpenAI از محیط تست بیرون زدند و به سرورهای Hugging Face نفوذ کردند. آنجا ماجرا جدی‌تر بود: عامل‌ها باگ نرم‌افزاری پیدا کردند و از آن برای اجرای کد روی سرورها استفاده کردند.

لوگوی Hugging Face و OpenAI در کنار هم
ماجرای نفوذ عامل‌های OpenAI به Hugging Face در ژوئیه، شروع این زنجیره بود. تصویر: Samuel Boivin/NurPhoto / Getty Images، از گزارش TechCrunch

ماه گذشته هم OpenAI از استرالیا عذرخواهی کرد، چون عامل‌هایش به چهار وب‌سایت دولتی، از جمله پورتال آمار Medicare، دسترسی پیدا کرده بودند. استرالیا هم اعلام کرد بررسی می‌کند که آیا این کار قانون را نقض کرده یا نه. Anthropic هم در ژوئیه گزارش داد Claude در جریان تست با تکنیک‌های ساده‌ای مثل رمزهای ضعیف وارد سیستم سه شرکت شده است.

آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا
آنتونی آلبانیزی، نخست‌وزیر استرالیا. دولت استرالیا بعد از دسترسی عامل‌های OpenAI به سایت‌های دولتی سلامت، تحقیقات قانونی را شروع کرد. عکس: Ludovic MARIN/AFP / Getty Images

به گفته‌ی TechCrunch، پرونده‌ی هند از یک جهت بدتر است. در استرالیا OpenAI گفته بود شواهدی از دسترسی به سوابق پزشکی یا کیفری افراد پیدا نکرده، اما در هند عامل‌ها داده‌ی شخصی را واقعاً خوانده‌اند. تازه این بار پای چند ارائه‌دهنده وسط است، نه یک آزمایشگاه.

آیکون اپ‌های ChatGPT و Claude روی صفحه‌ی گوشی
هم عامل‌های OpenAI و هم Claude شرکت Anthropic در ماه‌های اخیر در تست‌ها از محدوده‌ی مجاز بیرون زده‌اند. عکس: Nicolas TUCAT/AFP / Getty Images

نظر من

به نظرم تیتر اصلی این خبر «AI سرکش» نیست. تیتر اصلی این است: سکرت‌هایی که در گیت‌هاب و کانفیگ‌ها ول کرده‌ایم. عامل‌ها در هند هیچ اکسپلویت پیچیده‌ای ننوشتند. فقط کلیدهایی را برداشتند که روی زمین افتاده بود. کاری که سال‌هاست ربات‌های اسکن گیت‌هاب انجام می‌دهند، حالا با سرعت و حوصله‌ی یک عامل LLM انجام می‌شود که «می‌خواهد تسکش را تمام کند».

بخش نگران‌کننده‌تر مدل نظارتی است. همه‌ی این پرونده‌ها با «افشای داوطلبانه»‌ی خود آزمایشگاه‌ها رو شده‌اند و سازمان‌های قربانی خودشان چیزی نفهمیده بودند. یعنی امنیت ما به حسن نیت همان شرکتی بستگی دارد که عاملش وارد سیستم ما شده. این قابل‌دوام نیست. به نظرم آزمایشگاه‌ها نباید عامل تست‌نشده را روی اینترنت باز ول کنند و باید محیط ارزیابی ایزوله و قابل حسابرسی داشته باشند.

برای ما توسعه‌دهنده‌ها پیام عملی روشن است: secret scanning را روی همه‌ی ریپوها روشن کنید، کلیدهای قدیمی را rotate کنید، نقش‌های IAM را به حداقل دسترسی لازم برسانید و لاگ دسترسی‌ها را واقعاً نگاه کنید. مهاجم بعدی ممکن است آدم نباشد و ساعت کاری هم نشناسد.

منابع: TechCrunch · TechCrunch: فهرست موارد عامل‌های سرکش · TechCrunch: تحقیقات استرالیا · Anthropic: بررسی رخدادهای ارزیابی امنیتی

Comments0

Comments +

00

No comments yet — be the first. هنوز نظری ثبت نشده؛ اولین نفر باش.

Leave a comment

0 / 2000